در آن سالها ابتلا به عفونتهاي جدي و خطرناك پس از عمل جراحي كه اغلب موجب مرگ بيماران ميشد اتفاقي كاملا عادي بود. همين اتفاق به ظاهر ساده موجب ميشد بسياري از بيماران پس از اين كه تحت عمل جراحي قرار ميگيرند نتوانند به حيات خود ادامه دهند. بسياري از پزشكان و همكاران ليستر بر اين باور بودند كه بخار داروهايي كه در حين عمل جراحي و مراقبتهاي پس از عمل جراحي مصرف ميشوند موجب بروز چنين عفونتهايي ميشوند تا اين كه در سال 1865 ليستر بخشي از مقالات لويي پاستور را مطالعه كرد و با بيماريهاي ميكروبي بيشتر آشنا شد و به اين فكر افتاد كه شايد بهترين راه براي جلوگيري از بروز عفونتهايي كه پس از انجام اعمال جراحي اغلب بيماران با آن مواجه ميشوند اين باشد كه قبل از هجوم عوامل ميكروبي به زخم باز ناشي از انجام جراحي اين عوامل را به روشي از بين برد. بنابراين ليستر تصميم گرفت براي نخستين بار از اسيد كاربوليك به عنوان داروي ميكروبكش، براي ضدعفوني ابزارها و دستهاي خود پيش از انجام عمل جراحي استفاده كند.
پس از اقدامات ليستر، مرگ و مير بيماران در بخش جراحي بيمارستان به ميزان قابلتوجهي كاهش يافت.
كشف بزرگ ليستر در انجام اعمال جراحي تحولاتي اساسي به وجود آورد و جان ميليونها انسان را از مرگ نجات داد. انجام جراحي به روش استريل زمينهاي را ايجاد كرد تا بسياري از افرادي كه به علت ابتلا به عفونتهاي پس از انجام عمل جراحي حاضر به انجام آن نبودند، نسبت به انجام اين گونه جراحيها كه ميتوانست سلامت از دست رفته را به آنها بازگرداند اطمينان بيشتري داشته باشند. اگر خطر ناشي از بروز عفونت همچنان وجود داشت بسياري از اعمال جراحي بزرگي كه امروزه نجاتبخش جان بسياري از انسانهاست انجام نميشد. بهرغم اين كه به نظر ميرسد روشهايي كه امروزه براي استريل ابزارهاي پزشكي قبل از انجام جراحي مورد استفاده قرار ميگيرد بسيار متفاوت از آن چيزي است كه ليستر در جراحيهايش انجام ميداد، اما حقيقت اين است كه روشهاي امروزي بر پايه اصول اوليهاي كه ليستر براي نخستينبار مورد توجه قرار داد انجام ميشوند و به همين علت بايد گفت بسياري از پيشرفتهايي كه امروزه در زمينه پزشكي و درمان بيماران به آن دست يافتهايم مديون تلاشها و زحمات ليستر باشد كه توانست انجام بسياري از اعمال جراحي را بدون احتمال ابتلا به عفونتهاي ناشي از انجام جراحي امكانپذير سازد.
امالبنين خانوردي