يك مطالعه جديد تاييد كرد: گذراندن مدت زمان بيشتر در فضاي آزاد، خطر ابتلا به عارضه چشمي «نزديك بيني» را در كودكان و نوجوانان كاهش ميدهد.
به گزارش سرويس بهداشت و درمان ايسنا، آمارها نشان ميدهد كه در برخي از مناطق آسيايي بيش از 80 درصد جمعيت مردم، مبتلا به نزديك بيني هستند كه اين آمار خيلي بيشتر از دهه 1970 ميلادي است.
به گزارش ايسنا، عارضه نزديک بيني در چشم پزشکي به وضعيتي گفته ميشود که در آن، اجسام نزديک به وضوح ديده ميشوند اما اجسام دور به خوبي ديده نميشوند. مجموعهاي از عوامل ژنتيکي و محيطي در ايجاد نزديک بيني موثر هستند. وراثت، مهمترين عامل زمينه ساز براي نزديک بيني است اما انجام دائمي کارها در فاصله نزديک به چشم نيز احتمال بروز اين عارضه را تشديد ميكند.
براي اينكه چشم بتواند يك جسم را به وضوح ببيند لازم است که پرتوهاي نوراني به طور دقيق بر روي شبکيه چشم متمرکز شوند. شبکيه، داخليترين لايه چشم است که پيامهاي عصبي بينايي در آنجا ايجاد ميشوند و توسط عصب بينايي به طرف مغز ميروند.
نزديک بيني هنگامي بروز ميكند که يا کره چشم خيلي بزرگ شده باشد و يا انحناي قرنيه خيلي زياد شده است. در هر دو حالت تمركز پرتوهاي نور روي شبكيه دچار اختلال ميشود و در نتيجه مشاهده تصويري واضح از جسم امكان پذير نخواهد بود.
به نوشته روزنامه اينديپندنت، متخصصان چشم پزشكي در دانشگاه كمبريج دريافتهاند كه در ازاي هر يك ساعت حضور بيشتر در فضاي آزاد در طول هفته، احتمال ابتلا به نزديكبيني در كودكان دو درصد كاهش پيدا ميكند. اين يافته حاصل ارزيابي هشت مطالعه مختلف با حضور 10 هزار و 400 شركت كننده كودك و نوجوان است.
جزئيات اين مطالعات در صد و پانزدهمين نشست سالانه آكادمي چشم پزشكي آمريكا ارائه شد.